تبليغاتX
کاملاَ شخصی -

نطق انتخاباتي

به نام وطن به نام ايران و ايراني...

بوسه بر دست و پا و چشم و چال ايراني، بوسه بر لپ و گوش و حلق وبيني ايراني. درود اي هموطن...

(هياهو و تشويق حضار)

اي هموطن بيا تا دست در دست هم بدهيم،(البته مرد ها با هم و زن ها باهم دست در دست هم بدهند) و وطن را نجات دهيم.امروز وطن در لبه پرتگاه سقوط قرار گرفته و چه بسا سقوط هم كرده و ما هنوز گرميم نمي فهميم!

دنيا دارد به سمت اون ور مي رود و ما داريم از اينوري مي رويم. واقعاً ما داريم به كجا مي رويم؟

الان تمام اقتصاد دان هاي بزرگ دنيا مثل توماس اديسون ، مايكل شوماخر و غيره معتقدند كه اقتصاد بايد به فراخور اقتضاعات منقبض و منبسط شود، در حالي كه متاسفانه در كشور ما سالهاست منبسط و منقبض مي شود. اين يك فاجعه است. ما داريم به كجا مي رويم؟

از لحاظ فرهنگي ما در يك انحناي بغرنج زماني و مكاني قرار گرفته ايم . اتوبوس تمدن و ترقي به راه افتاده و ما يك پايمان لاي درش گير كرده و بقيه مان هم دارد دنبالش لي لي مي كند. اين الان وضعيت ماست.مردم همه مايوس و نااميد و معتاد شده اند . مثلاً همين خود من نه اينكه معتاد باشم فقط تفريحي گاهي با بچه ها كه دور هميم مي زنيم. اما اصل مطلب اين است كه نشاط و شادي از مملكت رخت بربسته و اوضاع سياه نمايي و تيره وتار است. فضاي جامعه بسته است و تنفس در اين فضا مخصوصاً با دود موتورسيكلت ها واقعاً دشوار است با اين وضعيت ما داريم به قهقرا مي رويم!

فرصت ها برباد مي رود و سياست خارجي ما تنش مي خوارد و مدام تنش ايجاد مي كند. همين رئيس جمهور جديد آمريكا به اين خوشرنگي مشكي نوك مدادي بيچاره سال نو را هم تبريك گفت، واقعاً ما كه آن شب از خوشحالي خوابمان نبرد، اما دريغ ازيك  عليكي، نامه اي ، كارت پستالي، هيچ چيز! واقعاً ما داريم به كجا مي رويم؟

سوال من از آقايان مسئولين اين است،آقايان چرا اينقدر موشك به هوا مي فرستيد ، هيج مي دانيد هر موشكي كه مي فرستيد سوراخي در آسمان وطن ايجاد مي كند و اگر خداي نكرده لايه ازون نشتي كند چه بر سر ما خواهد آمد. چه كسي پاسخگوي اينهمه سوراخ است؟

آقايان! انرژي هسته اي به چه قيمت؟ واقعاً به چه قيمت؟ اينها كه مدام دنبال انرژي هسته اي هستند نمي دانند چقدر كار با اتم خطر ناك است. اگر يكهو تق اش در رفت و مملكت رفت روي هوا آنوقت هيروشيما ناكازاكي به حال ما گريه مي كنند..ببينيد من اين را كي گفتم!

 

اما عزيزان من!

(هياهو و تشويق حضار)

شعار من"مي تركانمت وطن" بوده و هست. با اينهمه پتانسيل، اينهمه جوان، اينهمه چيز ميز و منابع و غيره ،اگر بنده پيروز اين انتخابات باشم قول مي دهم كه بتركانم و اوضاع را كلاً كن فيكون كنم. اول در انرژي هسته اي را تخته مي كنم تا خيال همه راحت شود. اقتصاد مملكت را كلاً يك سر و ساماني مي دهم . زنگ مي زنم به دوستان اقتصاد دان خارجي ام بيايند يك طرح خارجي اصل براي اقتصاد بدهند تا جيگر اقتصاد حال بيايد.

براي افزايش روحيه ونشاط جوانان هم دستور مي دهم در شهر هاي بالاي 500 خانوار يكي يك چرخ و فلك احداث شود تا جوانان بروند خوشحال باشند.

در سياست خارجي هم تمام اعياد رسمي آمريكا را به آنها تبريك مي گويم و يك قاليچه ويك قوطي خاويار براي رئيس جمهورشان مي فرستم تا روابط حسنه شود!

باقي برنامه هايم را هم در فرصت بهتري عرض خواهم كرد.

درود بر وطن ، درود برايراني، درود...

(هياهو و تشويق حضار)

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه 19 خرداد1388ساعت 12:4 توسط صالح |